Wednesday, October 3, 2012

MUSCAT & KRÍT
 
Númer eitt er alltaf að koma farþegum öruggum milli staða, það breytist ekkert. En áhafnirnar eru óhræddar við að prófa nýjar leiðir til að hugsa um farþegana sína og í  gegnum árin hefur sú hefð þróast hjá áhöfnum Icelandair í svona heimsferðum að skapa þá stemningu sem passar þeim viðkomustað sem stoppað er á hverju sinni. Það virtist falla í góðann jarðveg hjá farþegunum þegar nokkrir Arabar mættu þeim í flugvélinni, þar á meðal þessi vopnasali og ambáttin við hlið hans.
 

 
Tókum á móti elskulegum farþegunum okkar í Arabaklæðum, strákarnir okkar vöktu mun meiri athygli en við stelpurnar í sínum múnderingum, með hinn hefðbundna Omanhatt á höfði. Við vöfðum bara svörtum slæðum um hárið, en settum semelíustein í nebbann svona til að poppa okkur aðeins upp. Kom ekki til greina að klæðast abbayu, nógu finnst okkur sárt að sjá kynsystur okkar þannig klæddar, meira að segja ofan í sundlaugum. En sinn er siður í landi hverju.
 
 
Mótorinn skoðaður.
 

Ólýsanlegur hiti þennan morgun, það var ekki þurr þráður á Nonna og Sigga sem urðu að fara í lestina og sækja vistir. Leggjum til að næst verði útbúin sturta í öðrum hliðarskápnum afturí.
 

Flugum yfir Pálmatréð í Dubai, landfyllinguna út í sjóinn. Merkileg upplifun að sjá það svona ´live‘, farþegarnir voru orðlausir af hrifningu.
 
 
Diddi rifjar upp árin sem kóari. Ásgeir lætur hann vita hver ræður......eða þannig. Flottir saman.
 
 
Nonni á fullu eins og veljulega. Strax eftir lendingu er farið að skipuleggja og panta mat fyrir næsta flug.
 
 
Stelpurnar í stóru hárþurrkunni
 
 

Að koma til Krítar var eins og að komast á þröskuldinn heima, færumst nær heimaslóðum hægt og bítandi.
 

Tókum kvöldinu í Heraklion rólega, eins og við kunnum það best, en fórum svo daginn eftir í ævintýraferð um eyna. Leigðum 6 mótorfáka og brunuðum út úr bænum, upp í fjöllun , framhjá endalausum ólífuökrum og eftir strandveginum heim.

Margar okkar stelpnanna höfðum aldrei setið aftan á vespu eða hjóli áður, en með þessa riddara okkar vorum við hvergi bangnar. Nú er bara að láta tattóvera Hell´s Angels merkið á ökklana.
Besta leiðin til að ferðast; mótorhjól á litlum, fáförnum sveitavegum. Svona á að skoða Krít.
 

Léttur kvöldverður fyrir svefninn, ekkert líbanskt þema.
 

Dijon á morgun.....

1 comment:

  1. Íha! Flott myndin af ykkur á hjólunum! Hrikalega er gaman hjá ykkur og stemningin greinilega góð! Nú styttist í heimkomu, gangi ykkur vel áfram. Risa knús á ykkur öll!
    saknaðarkveðja
    Sigga Toll

    ReplyDelete