Óman.
Aðflug inn í sandinn.
Óman kom á óvart, byggir afkomu sína á olíuauði og vaxandi ferðamannaiðnaði. Soldáninn, Qaboos, tók við af föður sínum 1970, þá voru tveir barnaskólar í landinu, tvö sjúkrahús og 10 km af malbikuðum vegum. Nú eru börn flutt með þyrlum í skólann af afskekktustu svæðunum.
Heitt ? Já....hér voru reyndar 57 gráður í júlí, þá má hægelda kjúkling með kardimommum, múskati og engifer á gangstéttinni, sem betur fer eru aðeins 39 gráður núna.
Hættuleg ökuferð
Portúgalar réðu hér á nýlendutímanum, fluttu út krydd og reykelsi. Vatikanið í Róm kaupir reykelsi héðan fyrir milljónir í hverjum mánuði.
Í Muscat eru nokkrar kirkjur og tvær Búdda stúpur. Það er ekki algengt í Arabaríkjum. Fórum í Mutrah soukið, þar eru Ómanir klæddir í sín venjulegu klæði með hattinn sinn táknræna en kippa sér ekki upp við klæðnað okkar Vesturlandabúa.
Miami Vice
Hótelið okkar var við stöndina sem varð til þess að við fórum í morgunsiglingu á Ómanflóa. Það var svalandi að finna vindinn leika um sig á hraðskreiðum bátnum. Sigldum inn í stóra höfrungavöðu, hundruðir þeirra syntu framhjá og allt umkring, hvílík upplifun!
Spor í sandinum
Kvöldverður á líbönskum veitingastað, báðum um smakk af öllu...en ekki fyrir fjörutíu manns!
Keyptum búninga í soukinu á strákana og slæður á okkur.
Heraklíon á morgun.....hlökkum til að hitta farþegana okkar !
Hittum þennan á förnum vegi.
No comments:
Post a Comment