GOOOOOOOOOD MORNING VIET NAM

Farþegar fengu fallegar móttökur í Hanoi.

Ekki messa við Kúng Fú klíkuna.

Good morning Viet Nam...komin til þessa fallega lands Drekans, lentum í Hanoi um hádegi. Hitinn og rakinn skullu á okkur eins og gufubað, það varð fljótlega ólíft í lestinni, þangað sækjum við vistirnar, svo við pökkuðum saman, innsigluðum vélina og drifum okkur á hótel Intercontinental sem er byggt út í vatnið West Lake og alveg að okkar skapi. Eyddum kvöldinu hvert á sínu herbergi að hlusta á Vietnamska þjóðlagatónlist.

Lögðum í´ann snemma næsta morgun til Halong Bay, sem er undursamlegur flói með rúmlega 1600 ´limestone‘ kletta eyjum. Flóinn komst á heimsmynjaskrá Unesco sem eitt af sjö undrum veraldar fyrir nokkrum árum og skyldi engan undra. Áttum bókaðan bát, bara fyrir okkur, í sólarhrings siglingu, hvílíkt ævintýr. Sigldum á kajökum inn í hella og inn á lokuð lón..........fegurðin ólýsanleg. Lostæti úr hafinu í öll mál, rækjur með haus og hala í morgunmat. Sváfum eins og ungabörn í öldugjálfrinu, klifum svo upp í Surprice hellinn morguninn eftir, sem einhverjir Frakkar fundu á einhverju rambi um svæðið í byrjun síðustu aldar. Hann er djúpur dropasteinahellir, en sumir höfðu á orði, að hafandi sigið í Þríhnúkagíg væri hann ekkert merkilegur.

Umferðin í Hanoi er klikkuð, það er ekkert annað um það að segja, ætli maður yfir götu verður maður að spila sig umferðarlögreglu, reka fram hendina í umferðarátt og horfa ákveðið í augu riddara götunnar og ganga svo rösklega yfir.

Hanoi er áhugaverð borg, gamla hverfið ber svip franska nýlendutímans og stundum fannst okkur eins og við værum í París. Í Viet Nam stríðinu svokallaða rigndi sprengjum yfir Hanoi í 13 ár en Viet Kong unnu stríðið eins og allir vita.

Ho Chi Minh er þjóðhetja Vietnama og lík hans liggur smurt í grafhýsi í borginni eins og svo margra annarra kommúnistaleiðtoga í öðrum löndum.

Maturinn er dásamlegur, fórum á matreiðslunámskeið og lærðum að elda víetnamískt...já, líka flugmennirnir !

Oman á morgun, okkur langar að koma aftur hingað til Viet Nam....dásamlegt land !

                                            Sjórinn í Ha Long Bay var ljúfur og heitur.

                                                                       Three amigos.

                                                       Snekkjan okkar, Kareokee Queen.

Kræsingar beint úr hafinu.

Við fórum að skoða fallega list og útsaum sem er ma gerður af fólki sem hefur fæðst með þroskahömlun vegna notkunnar ameríkana á "agent orange" eiturefninu í Viet Nam stírðinu.

Geturðu fundið smábarnið á myndinni?

Semi-sjálfstýring

Kóarinn fær bónus fyrir svakalega góðar lendingar.....

Sæt samvinna.

Elín mjög svo "local".

Oman næst

Kína - Víet Nam.

Við höfðum hlakkað til þessarar stundar, að hitta farþegana okkar á ný, komast í loftið og fljúga til Viet Nam. Kína var athyglisverður staður en þessi menningarheimur eru geysilega ólíkur þeim sem við þekkjum á Íslandi.
Það hafa ekki verið margar stundirnar sem við höfum setið auðum höndum sl 2 daga og því hefur ekki gefist mikill tími til "skrifta". Hvað um það, hér koma nokkrar Kínamyndir, svona bland í poka.

Algerlega alger snilldar vinnuhópur í þetta verkefni.

Það má láta sig dreyma.

Flottur drekabátur

Gasgrímur voru á öllum hótelherbergjunum okkar í Kína. En ekkert straujárn!!

Ber er hver að baki nema kollega eigi.

Búið að gera smá heimavinnu. Eins gott að vera tilbúnir fyrir athyglisverða kínverska flugumferðarstjóra.

Mikil þjónusta á frekar stuttu flugi. Maggi flugvirki var fenginn í uppvaskið þegar mest var að gera.

Íslenski smalahundurinn klikkar ekki. kátur með flottu eyrun sín. Stelpurnar færðu farþega konfekt í tilefni 53 ára brúðkaupsafmælis.

Mögnuð 800 ára gömul stytta af Buddha. Gamla Kína er flott.

Þessi sjéffi kvaddi okkur í Kína, að hermanna sið.

Og næst er það Víet Nam. Við hlökkum svo mikið til að koma þangað. Það eru til margar myndir sem þarf að sýna ykkur, það er ekki alveg tími til þess núna þar sem við förum snemma í háttinn í kvöld. Mæting eldsnemma út á flugvöll. Hér er þó smá sýnishorn úr þessari paradís sem okkur finnst Viet Nam vera.  Dillý, take it away.......

KÍNA.....

Ólík......en samt ekki svo

Ningbo kom okkur verulega á óvart.  Hér búa 6 milljónir manna, í einhvers konar 2007 þema , neon skilti um allt, mikill harði og spenna, nýríkir Kínverjar í botnlausri neyslu. 

Risastór háhýsi standa TÓM hundruðum eða þúsundum saman.

 

Því ákváðum við að leggja á okkur tveggja tíma akstur til Hangzhou, sem er talin fallegasta borg í Kína. Og hún var sannarlega falleg, alla vega miðað við Ningpo.  Fórum í Lingyin búddahofið sem geymir stærsta trébúddalíkneski í Kína og er mjög heilagur staður.  Musterið var fyrst byggt fyrir 800 árum og má sjá búddamyndir höggnar í klettaveggi frá þeim tíma.

                               Aksturinn til Hangzhou var ansi langur, en þess virði að sjá "gamla Kína"

Þar á eftir sigldum við á  West-Lake vatninu og rifjuðum upp sögu Kína frá keisurum til kommúnisma.

                                                               Fallegt sólarlag

Höldum til Hanoi í fyrramálið, flugtíminn aðeins tveir og hálfur tími, í hásuður.  Ekki laust við að við söknum farþeganna okkar..........

 

                                       Þjóðverjar fengu fallega Buddha merkið að "láni". Magnað.

 

                                         0.4 lítrar kosta um 400kr.  Það er 1000 kr lítraverð!

चीन भारत 

Indland - Kína.

                                Skemmtilegt indverskt þema mætti farþegunum við brottför frá Indlandi.

                                                  Indverska upplifunin var alveg einstök.


Indland- Kína, langur dagur að baki og pínu strembinn. Tók langan tíma að koma vélinni í loftið í Amritsar, vandræði með að fá trukk til að ýta okkur frá stæði og af stað. Næsta mál á dagskrá er að útbúa bakkgír á flugvélina okkar.

                                             Gamli alveg með þetta. Diddi og Hidligunnur.

                                                      Dillý, Elín, Siggi, Nonni og Maggi.

Eftir að í loftið var komið gekk flugið sjálft vel. Heildartíminn frá því við fórum af stæði og þar til við lögðum við flugstöðina í Ninbo var 06:55. Leiðin lá yfir Indland, Bangladesh, Burma og inn í Kínaveldi. Það er að farið að verða meira "fútt" að fljúga fyrir flugmenninna á þessum slóðum; veðrið er farið að breytast, skýin bólgna og stækka í hitanum, færri flugumferðarstjórar tala góða ensku og svo breytast einingar fyrir hæðarmælingar í metra en flugvélin okkar er útbúin mælitækjum í fetum eins og notað er á okkar venjulegu flugleiðum. Svo menn tóku upp sitt hvorn reiknistokkinn og báru saman útreikninga sína í hvert sinn sem breyting var á flughæð.

Himalaya fjöll. Everest til vinstri, K2 til hægri. Talið er að 1 af hverjum 3 láti lífið í tilraunum sínum komast á toppinn.

 

 

Það tók svo dágóðan tíma að ganga frá vélinni eftir lendingu og komast gegnum báknið og skriffinskuna sem Kínverjar eru svo hrifnir af. Vélin var auðvitað spreyjuð af grímuklæddu fólki, sjálfsagt til að drepa allar stórhættulegu veirurnar sem fylgja okkur. Okkur kemur þetta spánskt fyrir sjónir.

                                 Ásgeir með gula litinn. Þórir fylgist með og tekur glósur.

                                                          Skýjin falleg.....úr fjarska.

Það var líka athyglisvert að þegar gengið er inn í vegabréfsskoðun þá er þar líkamshitaskanni sem greinir hvort aðkomufólk er með hita. Við spurðum hvaða ferlar fara í gang ef maður fær hita á leið sinni til Kína. Viðkomandi má þá eiga von á að vera stoppaður, settur í læknisskoðun og jafnvel vísað úr landi.

Samt er viðmót almennings mjög gott og við hlökkum til að skoða okkur um í Ninbo. Áhöfnin fær gott stopp hér og stefnan sett á að skoða markaði og mannlífið.


 

Áhöfnin á FI 1220 tók daginn snenma eins og aðrir hér í Amritsar og brá sér í Gullna hofið. Það er helgasti staður Shika, byggt í miðju vatni, en Amritsar þýðir einmitt heilög tjörn.

Í nær óbærilegum hita gengum við um garðinn umhverfis hofið og upplifðum sefjunina sem umlukti staðinn.

Umferðin á Indlandi er ekki fyrir hvítan mann, ef það má segja svo, enginn fær ökuleyfi hér, þau eru einfaldlega ekki gefin út, menn byrja bara að keyra þegar þeir hætta með bleyju, höldum við.

Stelpurnar þurftu auðvitað að kíkja í búðir, keyptu sér punjabi dress og vefjarhetti á strákana. Verður gaman að sjá undrunarsvipinn á farþegunum í fyrramálið.

7 metrar af dúk, er það sem þarf til að vefja einn túrban. 7 metrar!!

Það merkasta þó við þennan dag var það, að við ókum að landamærum Pakistans og sáum vaktaskiptin á landamærastöðinni. Það er eitthvað sem verður ekki upplifað nema hér, sjá viðhengi, landamæraverðirnir eins og í hanaslag, spurning um hver hreykir sér hæst, hvattir af sínu fólki, annars vegar marglitum múginum Indlandsmegin og hins vegar hvítklæddri hjörðinni´Pakistans megin. Ótrúlegt að sjá með eigin augum.

 

http://www.youtube.com/watch?v=n9y2qtaopbE

Vorum svo eins og ,celebs' eftir seremóníuna, allir vildu mynda sig með okkur. Verðum trúlega á forsíðu Séð og heyrt í Amritsar´, næsta blaði.

                                Strákarnir slógust um að fá mynd af sér með íslensku stelpunum.



           Kvöldinu lauk í veislu með farþegunum, dásamlegur matur og indverkst dansiball.

 

Risarottan sem réðist á okkur reyndist....uuuu....gamall kyndill á trjágrein.

 

Þessi fallegi drengur var magnaður. Hann fylgdist með okkur í áhöfninni allan tímann hjá landamærunum og hjálpaði okkur að finna hvort annað innan um þúsundir manna þegar leiðir okkar í áhöfninni skildu í mannhafinu. Alveg óumbeðið, hann vissi að við vorum að leita að hvort öðru. Hann fékk örfáa dollara í laun og....einn penna. Honum fannst hann hafa himinn höndum tekið.

 

 

Ningpo á morgun......

Örfrétt.

 

Heitur og magnaður dagur í Indlandi. Hersýning, gyllt hof og flugstjóri sleppur naumlega undan risarottu.  Meira um það síðar. Áhöfnin er á leið í veizlu sem farþegarnir hafa boðið okkur í. Ekki dónalegt.

       Eyðimerkuraugu.....

Hvor þeirra er indverskur?

 

 

Nammi namm.

 

 

 

Ungverjaland - Indland

                                                                     Fallegtflugfólk.is


Dagurinn tekinn snemma, eins og alltaf. Áhöfnin mætir amk 2 klukkustundum á undan farþegunum út í vél. Allt skal vera klárt og klappað. Ímyndaðu þér að þú sért bæði að koma flugvél á loft og halda risastóra veislu um leið. Þetta er svoleiðis dæmi. Ferlega skemmtilegt.

Okkur hefur gengið vel og vonandi tekst okkur áfram að halda áætlun svona vel. Það leggjast amk allir á eitt. Góður hópur.

Flugið frá Budapest til Amritsar voru 6 klukkustundir og 20 mínútur. Athyglisvert var að fljúga gegnum lofthelgi Afganistan, þar var bara radíósamband við Ameríkanana, líklega flugherinn, voru ósköp hernaðarlegir í samskiptum við okkur. Lentum svo í Amritsar uppúr 13 að íslenskum tíma, eða 18:30 að Indverskum. Aðeins að við séum farin að finna tímamismuninn. Þá er bara að laga sig að því. Hér er heitt.

Ætlum að eiga góðan dag hérna og skoða okkur um.

Við erum ekkert að grínast þegar við segjum "elegant"

Afganistan var athyglisvert. Við í örygginu þarna uppi í 37.000 fetum en allt í rugli í fjöllunum fyrir neðan okkur. Þar vill maður ekki vera.

Fararstjórar sjá um fyrirlestra á fluginu og farþegarnir fá Ipad til að fylgjast með myndasýningu samhliða. Flott.

 

 

Samningaviðræður um eldsneytiskaup. Ekki fengust meira en 17 tonn í þetta skiptið. Vonandi við náum að kaupa amk 6 tonn í viðbót þegar við förum á morgun. Flottur galdrakallinn með bláa túrbaninn.

 

 

Einfaldir hlutir mikilvægir. Eins og að loka pitot rörunum. Annars geta skordýr skriðið inní þau og truflað hraðamælana. Það væri bara vesen.

 

 

 

Maggi Mekki er Meðedda.....

 

 

Elín Ida fær blessun við komuna á hótelið í Indlandi.